Typowe objawy ADHD

O zespole nadpobudliwości psychoruchowej możemy mówić wówczas, gdy jej objawy przeszkadzają dziecku czy dorosłemu prawidłowym a więc satysfakcjonującym funkcjonowaniu w życiu. Oznacza to, że dziecko które jest bardzo żywe, ruchliwe, ciągle jest w ruchu, ale ma wielu przyjaciół, nie ma problemów szkolnych, dobrze się koncentruje i nie sprawie zbytnich kłopotów wychowawczych nie będzie miało ADHD.

Symptomy związane z ruchliwością, zakłóceniami koncentracji uwagi oraz impulsywnością muszą być takie, że przy ich występowaniu dziecko ma utrudnione normalne funkcjonowanie, adaptację w nowym środowisku.

Ponadto objawy powinny utrzymywać się dużej niż sześć miesięcy oraz zaistnieć przed szóstym rokiem życia. Muszą także występować we wszystkich środowiskach w jakich przebywa dziecko – w szkole, w domu, na podwórku itp.
Jeżeli objawy nie przeszkadzają dziecku ani otoczeniu  w jakim ono funkcjonuje to z pewnością o takim dziecku nie powiemy jako nadpobudliwym.

Typowe objawy występujące u dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi:

  • niepokój ruchowy, który nazywany jest czasem zespołem niespokojnych rąk i nóg, a także objawiający się często dodatkowymi skurczami mięśni, nagłymi ruchami lub wydawanymi dźwiękami,
  • częsta zmiana aktywności,
  • brak koncentracji,
  • roztargnienie,
  • brak myślenia o konsekwencjach swojego zachowania,
  • gadatliwość,
  • kręcenie się,
  • duża urazowość,
  • częste popadanie w konflikty,
  • trudność z planowaniem,
  • zapomnienie o ważnych terminach,
  • trudności z zasypianiem,
  • wiercenie się,

Objawy ADHD mogą przejawiać się w trzech sferach: ruchowej, emocjonalnej, poznawczej.

Nadpobudliwość w sferze ruchowej, która jest związana ze wzmożoną ekspansją ruchową, którą charakteryzują:

  • trudność w usiedzeniu na jednym miejscu,
  • duża ruchliwość,,
  • głośne zachowanie podczas zajęć,
  • wyrywanie się do odpowiedzi,
  • machanie rękami w nieodpowiednim momencie,
  • zaczepianie i przeszkadzanie dzieciom podczas lekcji,
  • chodzenie po sali,
  • niepokój ruchowy,

 

Nadpobudliwość w sferze poznawczej, która przejawia się u dziecka w postaci wzmożonego odruchu orientacyjnego na działające bodźce :

  • dziecko nie może skupić się na jednej rzeczy,
  • ciągle je coś rozprasza,
  • zwraca uwagę na każdy szmer,
  • często świat fantazji bierze górę nad rzeczywistością,

 

Nadpobudliwość w sferze emocjonalnej – powoduje występowanie bardziej intensywnych reakcji uczuciowych na różne zdarzenia czy też sytuacje :

  • dzieci takie są bardziej konfliktowe,
  • mają trudności w dostosowaniu się do nowych sytuacji,
  • często się obrażają,
  • bywają agresywne, drażliwe,
  • łatwo zmienia im się nastrój z wesołego na smutny,
  • mogą cechować się wzmożoną lękliwością,

 

Gordon Serfontein oprócz wyżej wymienionych objawów występujących u dzieci z ADHD wymienienia następujące specyficzne zachowania i objawy:

  • popędliwość –  dziecko z zaburzeniem jakim jest ADHD ma duże skłonności do impulsywności i popędliwości. Bardzo często dzieci te nie zatrzymują się ani na chwilę, aby pomyśleć o skutkach czy konsekwencjach swojego zachowania co w rezultacie może przynosić problemu zarówno z zachowaniem jak i uczeniem się. Nie potrafią systematycznie myśleć, planować, organizować, a ich popędliwość może prowadzić do kłamstwa, czy kradzieży, a z czasem nawet do większych wykroczeń ,
  • zaburzenia pamięci krótkotrwałej – dzieci z ADHD wykazują szczególne trudności z zachowaniem w pamięci informacji słuchowej lub słownej, co w konsekwencji prowadzi do tego, że gdy uczą się czegoś ponownie nie dochodzi do wzmocnienia wcześniej usłyszanych wiadomości, ponieważ nie są w stanie ich sobie przypomnieć ,
  • charakterystyczny model snu – u dzieci z ADHD mogą występować taki znamienne cechy jak: mówienie przez sen, lunatykowanie, koszmary senne, kłopoty z zaśnięciem, budzenie w środku nocy czy też bardzo wczesna pora pobudki ,
  • apetyt – u niektórych dzieci z ADHD może występować wzmożony apetyt co jest wynikiem konieczności uzupełniania pokładów energii, zużywanych w ciągu całego dnia.

 

Inni autorzy podkreślają, iż dzieci z Zespołem Nadpobudliwości Psychoruchowej wykazują charakterystyczne zaburzenia językowe:

  • dzieci z ADHD mówią dużo i szybko. Niemniej obserwuje się  nich wielokrotnie opóźniony rozwój mowy, przejawiający się np. trudnościami w kształtowaniu spójnych wypowiedzi , nie realizują reguł gramatycznych oraz stylistycznych zarówno w mowie jaki i w piśmie,
  • często odbiegają od tematu, przechodzą z jednego wątku do drugiego, nie kończą rozpoczętej myśli,
  • gubią sedno wypowiedzi,
  • mogą mieć trudności w posługiwaniu się przyimkami, określającymi położenie w przestrzeni takimi jak „na”, „w”, „obok”,
  • mają trudności ze słowami,  które określają następstwo czasowe zdarzeń  – „przed”, „po”- co może powodować u dzieci trudności z orientacją przestrzenną, rozumieniem poleceń,
  • mogą mieć trudności w chronologicznym odtworzeniu zaistniałych zdarzeń i sytuacji,
  • dzieci te nie przestrzegają reguł prowadzenia rozmowy, tzn. nie koncentrują uwagi na rozmówcy, przerywają wypowiedź innych, chcą być w centrum zainteresowania,
  • mówią zbyt szybko i zbyt głośno.

 

Nadpobudliwość jest cechą stałą. Jeżeli nawet u dziecka występują wyżej wymienione objawy, ale szybko mijają, lub też występują tylko w określonych miejscach i sytuacjach, to nie można stwierdzić, że dziecko które je wykonuje ma ADHD.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *